Po zajęciu Gdyni we wrześniu 1939 roku Niemcy przystąpili do usuwania wszelkich śladów polskości. W ramach tych działań gdyńskim ulicom i placom nadano niemieckie nazwy, a 19 września 1939 na rozkaz Adolfa Hitlera (który w tym czasie przebywał w Gdyni) miasto otrzymało nazwę Gotenhafen - Port Gotów. Wydrukowany w Berlińskim Instytucie Litograficznym plan Gdyni sporządzony został w skali 1:15000 przez Miejski Urząd Mierniczy Gotenhafen. Prezentowany egzemplarz pochodzi z Kancelarii Prezydenta Policji Gotenhafen.
Mapa powstała po 26 czerwca 1942 roku, gdyż od tego dnia obowiązywał widoczny na górze mapy niemiecki herb Gdyni, który przedstawiał statek Gotów (herb zaprojektował Otto von Schichko). W Porcie Gotów nie mogło zabraknąć ulicy Gotów (ul. Starowiejska) oraz Apteki Gotów (ul. Świętojańska 122), a w pobliżu Wzgórza Gotów (Pogórze). Miasto przecinała ulica Adolfa Hitlera (ul. Świętojańska), która krzyżowała się z ulicą Hermana Göringa (ul. 10 lutego). Inna, ważna ulica, nosząca imię Alberta Forstera (ul. Morska) ustępowała długości ulicy Hitlera, gdyż ta zaczynała się na placu Generała Litzmanna (pl. Kaszubski), a kończyła dopiero w Gdańsku.
Wydawca ukrył przed oglądającymi mapę teren portu oraz stoczni (niczym włoski batalion zadymiający, stacjonujący w czasie wojny w Gdyni, który zadaniem było zasłanianie tego obszaru przed oczami załóg alianckich bombowców nadlatujących nad Gdynię). Wyjątkiem jest Basen Jachtowy oraz Basen Prezydenta.
Terenu portu i stoczni celowo nie przedstawiono na mapie - Gdynia była największą bazą Kriegsmarine na Bałtyku - dużym ośrodkiem, który zajmował się zaopatrzeniem, bazowaniem oraz remontami okrętów. Na mapie nie znajdziemy obiektów należących do zespołu remontowo-zaopatrzeniowego Kriegsmarinearsenal Gotenhafen (gdzie bazowały największe niemieckie okręty - Tirpitz, Schlesien, Prinz Eugen, Bismarck, Scharnhorst, Lützow, Leipzig, Admiral Scheer czy Nürnberg) oraz filii stoczni Deutche Werke z Kilonii czyli Deutche Werke Kiel A.G. - Werk Gotenhafen (w stoczni remontowano m.in. pancernik Gneisenau, budowano lotniskowiec Graf Zeppelin - jego wrak został odnaleziony w zeszłym roku na dnie Bałtyku - oraz budowano segmenty u-bootów typu XXI).
Na Kępie Oksywskiej utajniono fabrykę zbrojeniową Torpedoversuchsanstalt (w jej skład wchodziły zakłady doświadczalne, lotnisko i poligony torpedowe). Fabryka ta zajmowała się produkcją nowoczesnych torped i min morskich na potrzeby Kriegsmarine oraz Luftwaffe. Przyglądając się ulicy Morskiej nie odnajdziemy szkół usytuowanych po jej zachodniej stronie (np. Akademii Morskiej oraz Zespołu Szkół Mechanicznych), gdyż nauki pobierali tam kadeci Kriegsmarine, przyszli sternicy oraz radiotelegrafiści - Gdynia w czasie wojny była głównym ośrodkiem szkoleniowym Kriegsmarine, szczególnie dla załóg u-bootów.
Strategiczne tereny i obiekty zostały ukryte, natomiast na planie nie mogło zabraknąć informacji o lokalizacji kierownictwa NSDAP oraz dziewięciu grup lokalnych tej partii, mieszczących się na terenie miasta. W Gotenhafen były trzy poczty (Gdynia, Chylonia oraz Orłowo) oraz trzy dworce kolejowe usytuowane w tych samych częściach miasta, na planie zaznaczono linie kolejowe oraz autobusowe. Nad lasami czuwało Nadleśnictwo Chylonia oraz cztery leśniczówki (Lipowe Błoto, Krykulec, Witomino oraz Cisowa). Na terenie miasta było siedemnaście szkół powszechnych, dwie specjalne, jedna wyższa oraz dwie zawodowe. Niemieckiego porządku pilnowali policjanci z Komendy Miejskiej Policji, sześciu komisariatów oraz trzech posterunków policji.
Sprawy finansowo-kredytowe załatwić można było w jednym z banków: Gdańskim Prywatnym Banku Aukcyjnym, Banku Niemieckim, Banku Drezdeńskim, Banku Rzeszy oraz w Miejskiej Kasie Oszczędności. Na planie miasta dostrzec możemy następujące urzędy: Urząd Miasta, Ziemski, Finansowy, Opieki społecznej, Zdrowia, Urząd do spraw nieletnich, Katastralny, Budowlany, Urząd mierniczy kolei państwowych oraz Placówkę do spraw badania jakości gleb. Pozostałe instytucje oraz obiekty widoczne na mapie to Powszechna Kasa Chorych, sąd, szpital, hala targowa oraz hala miejska (teatr wybudowany w czasie okupacji).
Przyglądając się mapie możemy zauważyć, że niektóre z ulic nie posiadają nazw - jedynie numery. Warto również wspomnieć, że niemieckie nazwy ulic oraz placów ulegały zmianie w trakcie okupacji - czego przykładem jest nazwa placu Kaszubskiego - Zoppoter Platz zmienił nazwę na General Litzmann Platz. Ciekawostką jest zaznaczona na mapie nieistniejąca dziś cegielnia - pomiędzy ulicą Kielecką a Centrum Handlowym Wzgórze.
Niemieckie nazwy gdyńskich dzielnic:
- Adlershorst - Orłowo,
- Baltenberg - Wzgórze Św. Maksymiliana,
- Demtau - Demptowo,
- Gotenberg - Pogórze (wieś, której część leży obecnie w granicach administracyjnych Gdyni - wówczas poza granicami miasta),
- Grabau - Grabówek,
- Hasselgrund oraz Bernhardswinkel - teren Leszczynek,
- Hochredlau - Redłowo,
- Kielau - Chylonia,
- Kleinkatz - Mały Kack,
- Oblusch oraz Oblusch Kolonie - Obłuże oraz Kolonia Obłuże,
- Oxhöft - Oksywie,
- Spechtswalde - Pustki Cisowskie,
- Stadtmitte - Śródmieście,
- Steinberg - Kamienna Góra,
- Wittomin - Witomino,
- Zissau - Cisowa.
Na mapie wyszczególniono również Wittomin Gut - Majątek Witomino oraz Koliebken Gut - Majątek Kolibki.
Pamiętajmy, że patrząc na mapę Gotenhafen oglądamy mapę innej Gdyni - miasta, z którego w trakcie okupacji usunięto większość rdzennych mieszkańców (wysiedlając ich, przetrzymując w obozach koncentracyjnych oraz mordując) i zamieniono na bazę Kriegsmarine.